Wat mij beweegt
Persoonlijke ontwikkeling zie ik als een psychologisch én een spiritueel proces.
Ik wil graag werken met mensen die, net als ik, hun leven zin willen geven, daarin zoekende zijn en zich daarvoor willen inzetten.
Zolang ik mij kan herinneren was ik vol vragen en op zoek.
Ik wil begrijpen hoe de wereld in elkaar zit en wat de zin is van ‘alles’ en van mijn eigen leven.
Ik besef dat veel van mijn vragen onbeantwoord zullen blijven en ik leef met de enige zekerheid dat ik op een dag (ik weet niet welke) dood ga.
Tegelijk ervaar ik dat ik deel uit maak van iets dat groter is dan ik en groter dan deze wereld waarin ik leef, iets dat voor mij als mens onnoembaar is en onkenbaar en dat ook deel van mij uit maakt. Hoe je dat ‘iets’ ook noemt, als ik mij daarop richt, ervaar ik rust en helderheid en volkomen aanwezig zijn.
Dit besef en deze ervaring maken mijn leven kostbaar en inspireren mij om bewust te leven en mijn leven op een hoger plan te brengen. Dat kan ik alleen maar doen in de uitwisseling met mijn directe leef- en werkomgeving.
Ik probeer dit te doen zonder te weten wat er precies van mij verwacht wordt. Het is als op weg gaan zonder de route en de eindbestemming te kennen. De weg ontstaat al gaande en in een omgeving waar alles voortdurend verandert. Een levenslange tocht, waarop ik veel achtergelaten en veel verworven heb.
Onderweg heb ik mij in verschillende levensbeschouwingen, religies en wetenschappelijke inzichten verdiept. De laatste jaren word ik vooral geïnspireerd door scholen in het taoïsme en het boeddhisme en de psychologische inzichten die daaruit voortkomen.
Zo verzamel ik kennis en wijsheid die samen met mijn eigen inzichten en ervaringen tot een geïntegreerde, persoonlijke en professionele werkwijze zijn gegroeid. Een proces dat nooit af is.
Ik merk dat ik mensen kan helpen om verder te komen op hún weg, in hun persoonlijke leven en in hun werk. En daar ben ik blij mee.